mei, 2009
Geachte politici,
Daar onze nabije toekomst volledig in jullie handen ligt, even deze gewetensoproep!
Wij zijn een actiegroep van ouders van ernstig mentaal gehandicapte kinderen, die de leeftijd van 21 jaar naderen en dreigen zonder opvang te vallen.
Al heel snel bleek dat de zorg voor onze kinderen onmogelijk te dragen was door één paar ouders. Onze kinderen verblijven daarom al van zeer jonge leeftijd in een Medisch Pedagogisch Instituut en kunnen er blijven tot hun 21 jaar. Om deze onmisbare zorg daarna verder te zetten, staan ze al jaren op de wachtlijst “tehuis niet werkenden”. Artsen en orthopedagogen zijn het in elk van onze situaties eensgezind: opvang thuis, zelfs met eventuele hulp is niet haalbaar is.
Maar er is GEEN PLAATS voor onze kinderen. Wij staan op de rand van de afgrond. Het lijkt onwaarschijnlijk, maar JULLIE zijn degenen die ons EEN TIJDIG EN JUIST OPVANGNET in onze vrije val MOETEN BIEDEN! |
We weten het: er zijn al miljoenen in ‘de sector’ geïnvesteerd.
Maar wij voelen hier niets van!
We weten het: er waren gelukkig reeds uitbreidingen met duizenden plaatsen.
Maar onze kinderen waren toevallig niet bij ‘de gelukkigen’, ze worden terug thuis geparkeerd.
Vertel ons niet over een meerjarenplan, een meerjarenanalyse.
Het is soms onmogelijk een uur, een dag, een weekend zonder crisissen vol te houden met ons kind.
Vertel ons niet dat er onvoldoende budget is door de economische crisis.
Jobkorting, banken in nood, extra Vlaamse kinderbijslag, toelagen voor kinderopvang, …
In onze ogen zijn het politieke cadeautjes, terwijl onze kinderen, de meest zwakken uit onze maatschappij nul, zero opvang hebben. Cadeautjes gaan boven een recht op basiszorg!
Vertel ons niet dat gezondheidszorg een basisrecht is en zorg voor een zwaar gehandicapt kind een luxe is voor economische bloeiende periodes.
Als de crisis nog dieper gaat, gaan jullie dan aan kankerpatiënten dezelfde boodschap geven als aan ons: “Sorry, dit jaar is er geen krediet voor een behandeling. Met een beetje geluk, sterft er iemand en kan je in concurrentie met tientallen andere patiënten, hopen op de vrijgekomen kredieten.” Want in deze onmenselijke situatie hebben jullie ons nu gezet!
Vertel ons niet dat PGB, PAB, Thomashuizen ‘DE OPLOSSING’ voor de wachtlijsten zijn!
Wij zijn met meer dan 10.000 gehandicapten, d.w.z.10.000 verschillende noden; er zullen verschillende opvangvormen nodig blijven.
Stop met analyse van de cijfers van de wachtlijsten, u beschikt over genoeg gegevens om een uitbreidingsplan VAST TE LEGGEN. Het zal in de toekomst toch nog bijgeschaafd moeten worden.
Maar wat doet u ondertussen met de 1000 gezinnen die NU in een onmogelijke situatie zitten met een zwaar zorgbehoevend gehandicapt kind, thuis, zonder zorg?
Is er dan geen RECHT OP ZORG voor deze gezinnen?
Heeft uw partij nu al antwoorden op onze hulpkreet? Wil uw partij na 07/06/09 een onmiddellijke oplossing verzekeren op onze vraag? Wil uw partij ook onmiddellijk hiervoor budgetten vastleggen? OF Moeten wij ons werk opgeven, en parkeren jullie de gehandicaptenzorg bij de ouders? Ontnemen jullie het wettelijk recht op wonen aan de meest zwakken in onze samenleving? Blijven wij uitgesloten uit onze welvaartmaatschappij? |
TER INFO: leef u in via onze verhalen in de brochure in bijlage
Webmaster: Jos Megroedt | Website: http://www.josmegroedt.com |
This site is hosted by: Hosting Photography.
|